Fundatorką była Anna Koniecpolska
Chodzi o zespół zabytkowych budynków przy ul. Narutowicza w Wieluniu. Jego początki sięgają lat 1612 - 1616. Fundatorką była Anna ze Sroczyńskich Koniecpolska, żona wojewody sieradzkiego Aleksandra Koniecpolskiego i matka przyszłego hetmana wielkiego koronnego Stanisława Koniecpolskiego. Za budowę odpowiadał Jerzy Hoffman ze Złoczewa. Bernardynki zajmowały się życiem zakonnym, ale również edukacją dziewcząt.
Kościół pod wezwaniem św. Franciszka Serafickiego konsekrowano 14 grudnia 1616 roku. Kompleks ucierpiał podczas potopu szwedzkiego w 1656 roku oraz po pożarze w 1730 roku. W 1819 roku Bernardynki przeniosły się do dawnego klasztoru paulinów. Rok później kościół przekazano społeczności ewangelickiej, natomiast dawny klasztor zaczął pełnić świeckie funkcje. W 1823 roku belgijski przedsiębiorca Karol Neuville urządził w nim manufakturę sukienniczą. Zakład, który początkowo wykorzystywał siłę koni, od 1830 roku korzystał z maszyny parowej i zatrudniał w najlepszym okresie około 250 osób. W 1844 roku działalność zakończył pożar.
Podczas II wojny światowej była tu stolarnia
Później w budynku mieściły się między innymi rosyjskie koszary, żydowska szkoła "Jesodej Hatora", kino "Miraż" oraz sala towarzystwa sportowego "Makkabi". Podczas II wojny światowej Niemcy urządzili tu stolarnię.
Po pożarze w 1959 roku budynek przez pewien czas stał pusty. W 1964 roku reaktywowano Muzeum Ziemi Wieluńskiej, a pięć lat później otwarto pierwszą wystawę w odrestaurowanym klasztorze.
Bombardowanie Wielunia 1 września 1939 roku doprowadziło do pożaru świątyni. Zniszczeniu uległy dach, strop i część wyposażenia, w tym XVIII-wieczny ołtarz główny oraz ambona. W czasie okupacji rozważano przebudowę kościoła na kino dla Niemców, jednak planu nie zrealizowano. Po wojnie do świątyni trafiło około 200 ton gruzu z bombardowanego miasta. Badania tego materiału pozwoliły odnaleźć liczne przedmioty związane z historią Wielunia. Odkryto również dużą tablicę epitafijną poświęconą Annie Koniecpolskiej, która zakrywała wejście do krypty grobowej.
Prace konserwatorskie i archeologiczne
Od 2025 roku w kościele prowadzone są szeroko zakrojone prace konserwatorskie i archeologiczne. Pod prezbiterium odnaleziono kryptę, w której znajdowały się fragmenty trumien, szczątki ludzkie, medaliki, krzyżyki i paciorki różańców. Badacze analizują również pozostałości polichromii, ceramikę, szkło oraz elementy dawnego wyposażenia.
W sąsiedztwie świątyni znajduje się dawna plebania, której początki mogą sięgać XVII wieku. Istnieje także hipoteza, że w tym miejscu mógł wcześniej stać średniowieczny dwór arcybiskupi.
W 2022 roku gmina Wieluń przejęła od parafii ewangelicko-augsburskiej kościół, plebanię i przylegające działki. Plan zakłada połączenie całego kompleksu w przestrzeń muzealną, edukacyjną i kulturalną, przeznaczoną również na koncerty, konferencje i odpoczynek.
(na podstawie materiałów Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego)
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.