Program nie jest dopłatą do zwykłego remontu ani sposobem na odświeżenie mieszkania. Pieniądze z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych mają służyć likwidacji barier architektonicznych, czyli takich przeszkód w mieszkaniu, budynku lub jego najbliższym otoczeniu, które utrudniają osobie z niepełnosprawnością samodzielne poruszanie się, korzystanie z pomieszczeń i wykonywanie codziennych czynności.
W praktyce chodzi m.in. o dostosowanie łazienki, przebudowę wejścia do budynku, usunięcie progów, poszerzenie drzwi, montaż poręczy, wykonanie podjazdu albo zastosowanie innych rozwiązań, które realnie poprawiają dostępność. Urząd będzie oceniał nie to, czy remont jest potrzebny estetycznie, lecz czy ma bezpośredni związek z ograniczeniami wynikającymi z niepełnosprawności.
Likwidacja barier architektonicznych z limitem do 95 proc. kosztów
Maksymalny poziom dofinansowania wynosi do 95 proc. kosztów przedsięwzięcia. Oznacza to, że osoba składająca wniosek musi zapewnić co najmniej 5 proc. wkładu własnego. Jest też drugi limit: wsparcie nie może przekroczyć piętnastokrotności przeciętnego wynagrodzenia.
Po komunikacie GUS z 11 maja 2026 roku przeciętne wynagrodzenie w pierwszym kwartale 2026 roku wyniosło 9562,88 zł. Piętnastokrotność tej kwoty to 143 443,20 zł. To aktualny punkt odniesienia dla maksymalnego dofinansowania, a nie kwota gwarantowana każdemu wnioskodawcy. Ostateczna wysokość wsparcia zależy od kosztorysu, zakresu prac, zasad przyjętych lokalnie oraz pieniędzy, którymi dysponuje powiat.
Remont łazienki, podjazd i szersze drzwi
Najczęściej pieniądze są przeznaczane na prace w łazience, bo właśnie tam bariery bywają najbardziej uciążliwe. Dofinansowanie może objąć m.in. zamianę wanny na prysznic bez brodzika, montaż siedziska, poręczy, uchwytów, dostosowanej toalety czy wykonanie przestrzeni umożliwiającej swobodne poruszanie się osobie korzystającej z wózka lub balkonika.
Wsparcie może dotyczyć także innych części mieszkania. W grę wchodzi poszerzenie otworów drzwiowych, usunięcie progów między pomieszczeniami, zmiana układu utrudniającego przemieszczanie się, wykonanie podjazdu do budynku albo zakup i montaż urządzeń ułatwiających komunikację. Nie zostaną natomiast rozliczone prace dekoracyjne, wymiana płytek wyłącznie ze względów estetycznych, zwykłe malowanie ścian czy standardowe wyposażenie, które nie ma związku z likwidacją barier.
Wniosek o dofinansowanie PFRON tylko dla osób spełniających warunki
O pieniądze może ubiegać się osoba z orzeczeniem o niepełnosprawności, stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem równoważnym. Kluczowe jest także wykazanie ograniczeń w samodzielnym poruszaniu się. Sam fakt posiadania orzeczenia nie przesądza jeszcze o przyznaniu pieniędzy na konkretną inwestycję.
Wnioskodawca musi mieć również tytuł prawny do lokalu lub budynku. Może to być własność, współwłasność, najem albo inna podstawa do korzystania z nieruchomości. Przy mieszkaniu wynajmowanym lub należącym do innej osoby zwykle potrzebna będzie zgoda właściciela na wykonanie prac. Lokalne jednostki mogą wymagać także szkicu pomieszczenia, kosztorysu, zaświadczenia lekarskiego i dokumentów dotyczących dochodów.
PCPR, MOPS albo MOPR zamiast centrali PFRON
Wniosek składa się nie do centrali PFRON, lecz do jednostki właściwej dla miejsca zamieszkania. Najczęściej jest to powiatowe centrum pomocy rodzinie, miejski ośrodek pomocy społecznej albo miejski ośrodek pomocy rodzinie. W części miast obsługą zajmują się wyspecjalizowane centra pomocy rodzinie.
Nabór wniosków co do zasady trwa przez cały rok, ale wypłaty są uzależnione od tego, czy dana jednostka ma jeszcze środki na ten cel. To ważne, bo złożenie dokumentów nie oznacza automatycznej rezerwacji pieniędzy. W praktyce warto sprawdzić lokalne formularze i kryteria przed przygotowaniem kosztorysu, ponieważ wymagania mogą różnić się między powiatami.
Najdroższy błąd przed rozpoczęciem remontu
Najważniejsza zasada brzmi: nie wolno rozpoczynać prac ani ponosić kosztów przed podpisaniem umowy o dofinansowanie. PFRON nie zwraca wydatków poniesionych wcześniej. Jeśli ktoś najpierw zamówi ekipę, zapłaci zaliczkę, kupi materiały albo rozpocznie demontaż, a dopiero później złoży dokumenty, może stracić możliwość rozliczenia tych kosztów.
Bezpieczna procedura wygląda następująco: najpierw trzeba przygotować dokumenty, kosztorys i opis planowanych prac, następnie złożyć wniosek w lokalnej jednostce, poczekać na decyzję, podpisać umowę, wykonać remont zgodnie z zaakceptowanym zakresem, zebrać faktury i rozliczyć inwestycję. Zmiany w kosztorysie lub zakresie robót powinny być zgłaszane przed ich wykonaniem, bo urząd może zakwestionować wydatki, których wcześniej nie zatwierdził.
Dokumenty potrzebne do likwidacji barier architektonicznych
Najczęściej wymagane są: kopia orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia równoważnego, dokument potwierdzający prawo do lokalu, kosztorys planowanych prac, zaświadczenie lekarskie uzasadniające potrzebę likwidacji barier, oświadczenie właściciela budynku, jeśli jest wymagane, oraz szkic pomieszczenia w stanie obecnym i po planowanej przebudowie.
Część jednostek wymaga również informacji o dochodach osoby składającej wniosek i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. Jeżeli wniosek składa pełnomocnik albo opiekun prawny, potrzebne mogą być dodatkowe dokumenty potwierdzające umocowanie. Przy większych pracach budowlanych może pojawić się także wymóg przedstawienia pozwolenia na budowę albo innych dokumentów technicznych.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.