Nie tylko drewniana promenada i szeroka plaża. Niedaleko podłódzkiego zalewu stoi cudowny krzyż [FOTO]

Jak zaczęła się historia sanktuarium?

Głowa wracał z lasu, wioząc na wozie drewno ciągnięte przez parę wołów. W pewnym miejscu zwierzęta nagle stanęły i nie chciały ruszyć dalej. Gospodarz próbował je poganiać, aż oślepły od uderzeń batem. Wtedy, jak opisują źródła kościelne, pojawiła się jasność, a w niej trzy postacie: Jezus, Maryja i św. Anna.

- W przekazie, który utrwaliła miejscowa tradycja, św. Anna poleciła gospodarzowi złożyć drewno i postawić z niego krzyż. Miało to być miejsce szczególne, które "zasłynie cudami" 

- mówi o. Włodzimierz Machulak, franciszkanin, który pracuje w klasztorze od 2020 roku.

Po zniknięciu postaci woły odzyskały wzrok, a Głowa wrócił do wsi, by opowiedzieć o tym, co zobaczył. Tak zaczęła się historia sanktuarium.

Miejsce zaczęło przyciągać pielgrzymów

Pierwszym znakiem wydarzenia był właśnie krzyż postawiony w miejscu objawienia. Niedługo później pojawiła się przy nim niewielka kapliczka, a wieść o niezwykłych zdarzeniach zaczęła przyciągać pielgrzymów z okolicznych wsi. Mówiono o łaskach i uzdrowieniach przypisywanych wstawiennictwu św. Anny.

Kościelne władze zareagowały stosunkowo szybko. Już w latach 1621-1622 biskup kujawski Paweł Wołucki ufundował w pobliżu drewniany kościół pod wezwaniem św. Anny. Świątynię wzniesiono nieco dalej od miejsca objawienia, tam, gdzie dziś stoi barokowy kościół sanktuarium.

Obecny kościół powstał pod koniec XVII wieku. Murowaną świątynię zaczęto budować w 1683 roku z inicjatywy biskupa warmińskiego Stanisława Zbąskiego, a ukończono ją w 1699 roku. Była wotum dziękczynnym za otrzymane łaski, w tym, jak podają źródła, za odzyskane zdrowie fundatora.

Wyjątkowy obraz św. Anny

Wnętrze kościoła skupia uwagę na barokowym ołtarzu głównym, w którym znajduje się czczony przez wiernych obraz św. Anny. Przedstawia on św. Annę wraz z Maryją i małym Jezusem.

Postać św. Anny jest znana przede wszystkim z późniejszej tradycji chrześcijańskiej.

- Pismo Święte nie podaje imion rodziców Maryi. Dopiero późniejsza tradycja, pochodząca z pism apokryficznych z III i IV wieku, wymienia ich jako Annę i Joachima 

- wyjaśnia o. Machulak.

Według tej tradycji byli oni małżeństwem w podeszłym wieku, które długo nie mogło doczekać się potomstwa. Dopiero później, jak głosi przekaz, urodziła się im córka Maryja, przyszła matka Jezusa. Z tego powodu św. Anna bywa postrzegana jednocześnie jako matka i babcia, a wierni często powierzają jej sprawy rodzinne.

Wszystko zaczęło się od prostego symbolu

W centrum całej historii pozostaje jednak nie barokowy kościół ani klasztor, lecz prosty symbol - krzyż w miejscu objawienia. To właśnie od niego zaczęła się pielgrzymkowa droga Smardzewic. Według przekazów krzyż miał powstać z drewna przywiezionego przez Wojciecha Głowę. W kolejnych stuleciach był odnawiany i zastępowany nowymi, ale miejsce pozostało to samo. Do dziś stoi tam  krzyż upamiętniający wydarzenie z 1620 roku i przypominający o początku kultu.

Sanktuarium św. Anny położone jest na północnym krańcu Zalewu Sulejowskiego. Barokowy kościół oraz klasztor franciszkanów stoją niedaleko brzegu Pilicy i zbiornika wodnego, dzięki czemu miejsce to łączy w sobie charakter pielgrzymkowy i turystyczny. Zalew Sulejowski jest jednym z największych zbiorników wodnych w centralnej Polsce. Powstał w latach 70. XX wieku na rzece Pilicy jako sztuczny zbiornik retencyjny, który miał zapewniać wodę dla Łodzi i okolicznych miast. Z czasem miejsce to stało się także ważnym ośrodkiem wypoczynku w województwie łódzkim.

(na podstawie informacji Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego)

Dołącz do kanału TuŁódź na WhatsAppie!