Kto może otrzymać świadczenie?
Chodzi o zasiłek pielęgnacyjny, który nie jest skierowany wyłącznie do osób chorujących na nadciśnienie ani do pacjentów z konkretnymi schorzeniami. Przepisy uzależniają możliwość otrzymania świadczenia głównie od spełnienia warunków związanych z niepełnosprawnością, wiekiem oraz brakiem samodzielności w codziennym życiu.
Zasiłek pielęgnacyjny ma za zadanie częściowo pokrywać koszty związane z koniecznością zapewnienia opieki i pomocy drugiej osoby. W 2026 roku mogą otrzymać go m.in. dzieci z niepełnosprawnością, osoby powyżej 16. roku życia posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, a także osoby z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, jeśli niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21 lat. Świadczenie przysługuje również osobom, które ukończyły 75 lat.
Diagnoza nie wystarczy do uzyskania pieniędzy
Dla pacjentów z nadciśnieniem najważniejszy jest fakt, że sama diagnoza nie wystarczy do uzyskania pieniędzy. Konieczne jest spełnienie ustawowych wymagań, czyli zakwalifikowanie się do jednej z grup uprawnionych. W przypadku osób chorych znaczenie może mieć przede wszystkim uzyskanie orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności lub - przy spełnieniu dodatkowych warunków - umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.
Wiele osób z nadciśnieniem prowadzi normalne, samodzielne życie dzięki leczeniu farmakologicznemu oraz zmianie codziennych nawyków. Sam fakt pozostawania pod opieką lekarza i przyjmowania leków nie powoduje więc automatycznego przyznania zasiłku. O prawie do świadczenia nie decyduje bowiem wyłącznie obecność choroby, ale jej rzeczywiste konsekwencje.
Choroba ta może prowadzić do wielu powikłań
Inaczej może być w przypadku pacjentów, u których nadciśnienie doprowadziło do poważnych i trwałych ograniczeń zdrowotnych. Jak wskazuje Światowa Organizacja Zdrowia, choroba ta zwiększa ryzyko wystąpienia m.in. problemów kardiologicznych, neurologicznych oraz uszkodzeń nerek. Przy ocenie wniosku o orzeczenie bierze się jednak pod uwagę nie samą nazwę schorzenia, ale przede wszystkim to, jak bardzo wpływa ono na możliwość samodzielnego funkcjonowania.
Wśród powikłań, które mogą mieć znaczenie przy ocenie stanu zdrowia, znajdują się m.in. udar mózgu powodujący trwałe problemy z poruszaniem się lub mową, zaawansowana niewydolność serca, przewlekła choroba nerek czy poważne zaburzenia widzenia. Żadne z tych rozpoznań nie oznacza jednak automatycznie przyznania określonego stopnia niepełnosprawności. Każdy przypadek jest oceniany indywidualnie, z uwzględnieniem faktycznych ograniczeń i potrzeb danej osoby.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.