Najnowsza interpretacja podatkowa pokazuje, że brak choćby jednego elementu formalnego może sprawić, że podatnik straci prawo do odliczenia w zeznaniu PIT.
Ulga rehabilitacyjna w PIT. Kiedy fiskus może odmówić odliczenia
Interpretacja indywidualna z 30 stycznia 2026 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.666.2025.4.MM) dotyczyła podatniczki, która po operacji przeszła intensywną rehabilitację i poniosła wszystkie koszty z własnych środków. Zabiegi były konieczne ze względu na poważne ograniczenia sprawności i ryzyko powikłań po zabiegu chirurgicznym.
Po operacji pacjentka wymagała pilnej rehabilitacji, ponieważ bez niej powrót do normalnego funkcjonowania oraz pracy zawodowej mógłby być niemożliwy. Leczenie odbywało się prywatnie, co – jak wskazywała – wynikało z konieczności szybkiego rozpoczęcia terapii.
W ramach rehabilitacji wykonywano ćwiczenia fizjoterapeutyczne z wykorzystaniem m.in. piłek rehabilitacyjnych, taśm, materacy oraz ćwiczeń opartych na ciężarze własnego ciała. Terapia obejmowała także ruchy wzmacniające i poprawiające zakres ruchu, takie jak skłony, przysiady czy wyprosty kończyn.
Jedna z takich sesji odbyła się 9 czerwca 2025 r. w placówce fizjoterapeutycznej prowadzonej przez spółkę A. Zabiegi były dostosowywane do aktualnych możliwości pacjentki i intensywności bólu.
Zabiegi rehabilitacyjne po operacji a ulga rehabilitacyjna
Pacjentka podkreślała, że pomiędzy rehabilitacją a jej niepełnosprawnością istnieje bezpośredni związek. Zabiegi dotyczyły układu ruchu i miały przywrócić sprawność po operacji.
Wskazywała również, że wszystkie wydatki poniosła samodzielnie. Nie korzystała z żadnego dofinansowania ani refundacji z instytucji publicznych.
Koszty leczenia obejmowały zarówno samą operację, jak i liczne sesje fizjoterapeutyczne, które miały przywrócić sprawność organizmu.
Dokumenty do ulgi rehabilitacyjnej – dlaczego fiskus zakwestionował odliczenie
Podatniczka dysponowała dokumentacją dotyczącą rehabilitacji. Posiadała paragony fiskalne, karty wizyt pacjenta oraz wyciągi bankowe potwierdzające płatności.
W jej ocenie dokumenty jednoznacznie wskazywały, kto zapłacił za usługę, kiedy została wykonana oraz ile kosztowała.
Jednak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że przedstawione dokumenty nie spełniają wymogów określonych w przepisach podatkowych. W interpretacji wskazano, że paragon fiskalny bez danych nabywcy nie pozwala jednoznacznie ustalić, kto był kupującym usługę.
Jednocześnie karta wizyty pacjenta potwierdza jedynie wykonanie zabiegu, a nie fakt dokonania płatności przez konkretną osobę.
Z tego powodu fiskus uznał, że na podstawie przedstawionych dokumentów nie można potwierdzić spełnienia wszystkich wymogów ulgi rehabilitacyjnej.
Ulga rehabilitacyjna – przepisy i wymagania dokumentacyjne
Zasady korzystania z ulgi rehabilitacyjnej określa art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepisy przewidują możliwość odliczenia wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne lub ułatwiające wykonywanie czynności życiowych.
Jednak warunkiem skorzystania z ulgi jest odpowiednie udokumentowanie poniesionych kosztów.
Dokument potwierdzający wydatek powinien zawierać przede wszystkim:
- dane kupującego lub odbiorcy usługi,
- dane sprzedawcy,
- rodzaj usługi lub towaru,
- kwotę zapłaty.
Jeśli dokument nie spełnia tych warunków, organ podatkowy może odmówić prawa do odliczenia.
Niepełnosprawność a ulga rehabilitacyjna
W sprawie analizowanej przez fiskusa podatniczka posiadała orzeczenie o niepełnosprawności. Dokument został wydany 4 października 2025 r. przez powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Jednocześnie wskazano w nim, że niepełnosprawność istnieje od 4 października 2008 r. Dzięki temu spełniony był jeden z kluczowych warunków korzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
Przepisy dopuszczają bowiem możliwość odliczenia wydatków poniesionych jeszcze przed wydaniem orzeczenia, jeżeli dokument potwierdza wcześniejszą datę powstania niepełnosprawności.
Prywatna rehabilitacja w Łodzi – realny problem wielu pacjentów
Sprawa ma znaczenie także dla mieszkańców Łodzi i regionu. Dostęp do rehabilitacji finansowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia bywa ograniczony, a czas oczekiwania na zabiegi w wielu miejscach liczony jest w miesiącach.
Z tego powodu wielu pacjentów decyduje się na prywatną fizjoterapię.
Koszt jednej wizyty rehabilitacyjnej w prywatnych gabinetach w Łodzi wynosi zwykle od około 120 do 250 zł. Pełna seria zabiegów może więc oznaczać wydatek liczony w tysiącach złotych.
Dla wielu osób możliwość odliczenia takich kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej stanowi istotne wsparcie finansowe.
Interpretacja podatkowa pokazuje jednak, że w praktyce kluczowe znaczenie ma nie tylko fakt poniesienia wydatku, ale również sposób jego udokumentowania.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.