Rembieliński i "plan dla Łodzi"
W wydarzeniu brali udział przedstawiciele Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi: dyrektorzy Jacek Wawrzynkiewicz i Sylwia Wielichowska. Muzeum przyczyniło się do nagłośnienia historii Rembielińskiego m.in. przez realizację słuchowiska o jego dziele. Przybyła również przedstawicielka Koła Przewodników im. Rajmunda Rembielińskiego.
Tło historyczne naświetlił prof. Krzysztof Woźniak, wieloletni pracownik Uniwersytetu Łódzkiego, najważniejszy w Polsce ekspert z zakresu dzieła Rajmunda Rembielińskiego. Profesor opowiedział historię w wielu aspektach - od pierwszych wizyt Rajmunda Rembielińskiego w Łodzi, poprzez rolę "planu dla Łodzi", czyli pierwszego szkicu nowego układu urbanistycznego z 1823 roku.
Tak powstał pl. Wolności i wiele innych ulic
Plan geometry Filipa de Viebiga jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych pamiątek z początków przemysłowej Łodzi. Dzięki odnowionej kolorystycznie wersji mapy młodzież nie miała kłopotów z rozpoznaniem miejsc, które zaplanowano już w XIX wieku, np. placu Wolności i pierwszych ulic, do dziś obecnych w Łodzi.
W imieninach wzięły udział dwie szkoły średnie: reprezentacja Publicznego Liceum Ogólnokształcącego Politechniki Łódzkiej oraz Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Łodzi. Młodzież asystowała przy złożeniu pod pomnikiem wielkiego kosza kwiatów, ale w tym roku wykonała też ważniejsze zadanie. Uczniowie CKZiU od niedawna są społecznymi opiekunami pomnika Rembielińskiego.
- Uczymy się historii i staramy się pomagać w jej utrwalaniu. Taka postać jak Rajmund Rembieliński powinna być znana wszystkim łodzianom
- uważa Natalia, jedna z uczennic.
Co zrobił Rembieliński?
Działalność Rembielińskiego przypada na lata 20. XIX wieku. Jako prezes Komisji Województwa Mazowieckiego dokonał objazdu po województwie, rozpoznając potencjał fabryczny Łodzi. Mała, ówczesna rolnicza osada wydawała się obiecującą lokalizacją dla przyszłego ośrodka włókienniczego. Była centralnie położona i dobrze skomunikowana, zasobna w drzewo i liczne rzeki, mogące stanowić źródło energii. 18 września 1820 roku namiestnik Królestwa Polskiego, gen. Józef Zajączek, wydał zarządzenie, na mocy którego na terenie miast rządowych mogły powstawać osady fabryczne, przeznaczone dla tkaczy. 30 stycznia 1821 roku roku Komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych zezwoliła na utworzenie takiej osady w Łodzi.
Oryginalny szkic z 1823 roku
Po podpisaniu porozumienia zgierskiego 30 marca 1821 roku Rajmund Rembieliński zlecił wytyczenie planu osady sukienniczej Nowe Miasto. Oryginalny szkic z 1823 roku nie zachował się, ale jego treść jest znana z licznych reprodukcji. Na mapie widnieje nowy układ ulic (dziś to centralne ulice Łodzi). Nakreślone zostały też granice nowych działek, które przeznaczono dla osadników - osób specjalizujacych się w produkcji tkackiej i gotowych otwierać warsztaty w Łodzi.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.